Przejdź do treści głównej

Potrzebne jest wychowanie, nie dowody

autor(ka): Joanna Piotrowska
2004-10-04, 10:53
archiwalne
Joanna Piotrowska, Fundacja OŚKA
Wśród działaczek organizacji kobiecych można z grubsza wyróżnić dwie frakcje, czy dwa sposoby przekonywania przeciwników do kwestii równouprawnienia. Pierwszy sposób to cierpliwe tłumaczenie, przytaczanie argumentów, rozwiewanie wątpliwości dotyczących kwestii równości. Druga frakcja natomiast jest zdania, że tłumaczenie nic nie daje i przeciwników równouprawnienia odsyła do książek i innych publikacji na ten temat. We mnie także, w zależności od rozmówcy/rozmówczyni, ta niechęć do tłumaczenia raz rośnie, raz maleje i w zależności od sytuacji albo cierpliwie tłumaczę, albo odsyłam do lektur. Zarówno jedna jak i druga opcja ma swoje plusy i minusy. Spróbuję więc stanąć gdzieś pośrodku – pisze Joanna Piotrowska z Fundacji OŚKa.

Wiele feministek wie z doświadczenia, że w tej bitwie na słowa to najczęściej na feministkach spoczywa obowiązek rzetelnego przygotowania się do dyskusji - muszą znać na pamięć dane statystyczne nie tylko z Polski, ale i z całego świata, jak z rękawa sypać przykładami, danymi, cytatami, bo za brak tej wiedzy natychmiast zostaną wypunktowane i posądzone o brak kompetencji. Przeciwnicy natomiast nie muszą wkładać w swoją argumentację żadnego wysiłku. W dyskusji najczęściej posługują się stereotypami, pobłażliwymi uśmieszkami i protekcjonalnym traktowaniem zwolenniczek równouprawnienia. Nic więc dziwnego, że część działaczek nie ma już na to ochoty, bo nie widzi, by cierpliwe tłumaczenia przynosiły jakiekolwiek skutki.

We mnie także, w zależności od rozmówcy/rozmówczyni, ta niechęć do tłumaczenia raz rośnie, raz maleje i w zależności od sytuacji albo cierpliwie tłumaczę, albo odsyłam do lektur. Zarówno jedna jak i druga opcja ma swoje plusy i minusy. Spróbuję więc stanąć gdzieś pośrodku.

Czy równouprawnienie kobiet i mężczyzn jest ważne, czy polskie organizacje pozarządowe powinny się tym problemem zajmować?
Dla mnie stawianie takiego pytania jest co najmniej dziwne, jeżeli:
- mężczyźni dominują na stanowiskach decyzyjnych. W Unii Europejskiej kobiety stanowią zaledwie 25,4 proc. wszystkich parlamentarzystów, w biznesie zajmują tylko 30 proc. stanowisk kierowniczych.
- Wśród 54 polskich deputowanych do Parlamentu Europejskiego są tylko trzy kobiety.
- Kobiety częściej niż mężczyźni stają się ofiarami mobbingu i dyskryminacji w miejscu pracy. Z badań Głównego Inspektoratu Pracy wynika, że zjawisko dyskryminacji dotyka prawie 60 procent kobiet.
- Pracujące kobiety w większości mają co najmniej średnie wykształcenie, rzadko jednak zajmują stanowiska kierownicze, szczególnie wyższego szczebla. W grupie zawodów kierowniczych kobiety stanowiły w 2003 r. 35%. Tylko 29% pracodawców to kobiety.
- Wynagrodzenia kobiet są zazwyczaj niższe niż mężczyzn. Jak wynika z badań zatrudnienia i wynagrodzeń według zawodów, w październiku 2002 roku mężczyźni osiągnęli wynagrodzenie o 8,8 procent wyższe od średniego w skali kraju, natomiast kobiety o 16,9 procent niższe. Przeciętne wynagrodzenie kobiet było o 17 procent niższe od przeciętnego wynagrodzenia mężczyzn.
- W ostatnich wyborach parlamentarnych wystartowało 8.272 osoby, kobiety stanowiły ok. 23 procent.
- W polskim parlamencie zasiadają 93 posłanki i 23 senatorki. Oznacza to, że kobiety stanowią w parlamencie 20,2 procent, co sytuuje nas na 35. miejscu w Europie.
- Większość bezrobotnych to kobiety. W dodatku podczas zwolnień to kobiety w pierwszej kolejności tracą pracę, trudniej też im dostać nową.

To znaczy, że kobiety są dyskryminowane w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym. To znaczy, że mają utrudniony dostęp do edukacji, awansu, kariery politycznej, pracy itd., a to z kolei oznacza, że połowie społeczeństwa tylko dlatego, że ma określoną płeć, żyje się gorzej. To jest niesprawiedliwe, to nie jest dobre i tak nie powinno być. Bez względu na to czy jesteśmy kobietami, czy mężczyznami przysługiwać nam powinny te same prawa, zaś rolą osób wrażliwych społecznie (a do takich zaliczam działaczki i działaczy organizacji pozarządowych) jest  przyczynienie się do tego, by tę niesprawiedliwość zmniejszać, a to oznacza zaangażowanie się także w działalność na rzecz równouprawnienia kobiet i mężczyzn.

Nie chodzi o to, by teraz na przykład organizacje ekologiczne realizowały programy dotyczące równouprawnienia. Tak naprawdę jest to znacznie prostsze - wystarczy zacząć od siebie i wprowadzić chociażby w swoim domu równy podział obowiązków domowych, wziąć połowę urlopu rodzicielskiego, w swojej organizacji walczyć ze stereotypami na temat płci (jakie to są stereotypy i jak z nimi walczyć można dowiedzieć się podczas seminariów i warsztatów organizowanych przez Fundację Partners Polska), można w końcu organizując na przykład debaty polityczne do grona dyskutantów zapraszać nie tylko polityków, ale i polityczki. I wspierać działania organizacji, które zabiegają o równouprawnienie, popierać zmiany prawne itp. To wymaga jedynie odrobiny dobrej woli.

Lektury i wychowanie
Zdaję sobie sprawę, że wśród osób, które będą czytały ten artykuł z pewnością znajdą się i takie, dla których przytoczone dane nie są żadnymi argumentami i nadal będą twierdzić, że kobiety nie są dyskryminowane i że równouprawnienie nie jest potrzebne. Albo, że same są sobie winne, że gdyby chciały, to byłyby w parlamentach, rządach, na wysokich stanowiskach. Zdaję sobie również sprawę z tego, że żadne dodatkowe tłumaczenie tutaj nie pomoże. Dlatego zamiast zapełniania kolejnych stron moimi wywodami, podaje listę pomocnych lektur:
Agnieszka Graff "Świat bez kobiet", Elżbieta Adamiak "Milcząca obecność", Sławomira Walczewska "Damy, rycerze, feministki", prof. Maria Janion "Kobiety i duch inności", Pierre Bourdieu "Męska dominacja", Marry Roth Walsh (red.) "Kobiety, mężczyźni i płeć. Debata w toku", prof. Renata Siemieńska "Aktorzy życia publicznego. Płeć jako czynnik różnicujący?", "Psychologia uprzedzeń" , David Gilmore "Mizoginia czyli męska choroba".
Jeszcze więcej książek i publikacji na ten temat można znaleźć w bibliotece i archiwum Fundacji OŚKa, do której serdecznie zapraszam.
 
Natomiast tym spośród czytelniczek/czytelników, których nie przekonują tzw. twarde dane, a do lektur nie mają ochoty sięgnąć, dedykuję poniższy cytat:
"Równość ludzi i poczucie sprawiedliwości wymagają równouprawnienia kobiet. Ci, co tego nie rozumieją, potrzebują wychowania, a nie dowodów" (Leon Petrażycki, 1906 rok ).


LOGO

Miejsce: Warszawa
Data wydarzenia: 2004-10-04
Organizator:

Fundacja OŚKa

Adres:

ul. Piękna 66 a V piętro Warszawa, 00-672 ,

Tel.:

(48-22) 622 13 26, 622 78 02, 622 97 92

Faks:

(48-22) 622 13 26, 622 78 02, 622 97 92

E-mail:

oska@oska.org.pl

Www:

http://www.oska.org.pl 

Uwaga! Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) publikowanych w portalu www.ngo.pl w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu!
Wyraź opinię 0 1

Skomentuj

KOMENTARZE

Nie ma żadnych komentarzy

Redakcja www.ngo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy

  • kobiety
  • prawa człowieka
  • tradycja