Resort finansów systematycznie utrzymywał, że podmioty świadczące nieodpłatną pomoc prawną mają obowiązek odprowadzić 22% podatku VAT od darmowych usług, co wynika z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Argumentując, że zwolnienie tego rodzaju doradztwa z podatku VAT jest niemożliwe, przedstawiciele fiskusa powoływali się na VI dyrektywę Rady Europy z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych. W efekcie, świadczący pomoc pro bono prawnicy musieli dopłacać do działalności charytatywnej. Aby uniknąć utrudnień związanych z koniecznością odprowadzenia podatku od nieodpłatnej usługi, znacznej części z nich w ogóle nie ewidencjonowano. Kancelarie radziły sobie również z problemem VAT wyceniając świadczone pro bono usługi na symboliczną kwotę i od niej płacąc podatek; w tym przypadku jednak pojawiało się ryzyko, że urząd skarbowy podważy wycenę.

Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się do argumentu przedstawianego w sporze z fiskusem przez kancelarię Gide Loyrette Nouel. Kancelaria przekonywała, by potraktować świadczone pro bono usługi jako element jej strategii marketingowej. Charytatywnie udzielana pomoc prawna służy polepszeniu wizerunku kancelarii i jej promocji, jako taka nie powinna więc podlegać – zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku VAT – opodatkowaniu. NSA wskazał, że nieodpłatne usługi podlegają opodatkowaniu VAT tylko wtedy, jeśli zostały spełnione dwa przewidziane w art. 8 ustawy warunki: podatnik miał prawo do odliczenia VAT przy zakupach związanych z tymi usługami, a darmowe świadczenie nie jest związane z przedsiębiorstwem. Świadczenie usług prawniczych pro bono niewątpliwie ma związek z wykonywaniem zawodu prawnika, a także – jak argumentowała kancelaria Gide Loyrette Nouel – z prowadzeniem samej kancelarii prawnej, która buduje renomę m. in. dzięki swojej dobroczynnej działalności.

Orzeczenie NSA wiąże wprawdzie tylko w sprawie, w której zostało wydane, precedensowy wyrok może jednak – zdaniem komentatorów – stanowić przełom w podejściu fiskusa do problemu obłożenia darmowej pomocy prawnej podatkiem VAT. To z kolei może zachęcić prawników do udzielania pomocy pro bono na większą skalę.