Działamy przede wszystkim na rzecz tworzenia możliwie jak najlepszych warunków rozwojowych i edukacyjnych dla małych dzieci od urodzenia do dziesiątego roku życia. Sytuacja małych dzieci w Polsce jest dużo gorsza od ich rówieśników z Europy Zachodniej. Mamy najniższy wskaźnik upowszechnienia edukacji przedszkolnej i najmniej miejsc w żłobkach. A wszystkie najnowsze badania pokazują, że to właśnie pierwsze lata życia są kluczowe dla sukcesów życiowych i edukacyjnych w dorosłym życiu człowieka. Stąd postanowiliśmy zająć się tym obszarem. Promujemy potrzeby edukacyjne i rozwojowe małych dzieci oraz uświadamiamy, czym jest dzieciństwo w życiu człowieka. Organizujemy konferencje, seminaria, zapraszamy zagranicznych ekspertów, ale też próbujemy wprowadzać do Polski różne rozwiązania dotyczące najmniejszych dzieci, które przyjęły się w innych krajach.

Zaadaptowaliśmy na przykład model portugalski do warunków polskich, wprowadzając tak zwane alternatywne formy edukacji przedszkolnej. Pomagaliśmy środowiskom wiejskim tworzyć ośrodki przedszkolne, w których dzieci w wieku od trzech do pięciu lat spotykały się kilka razy w tygodniu na trzy cztery godziny. Pod opieką dobrze przygotowanej nauczycielki bawiły się, rozwijały swoje zdolności i umiejętności społeczne, jednym słowem przygotowywały się do startu szkolnego. Ten model bardzo dobrze się sprawdził w środowiskach wiejskich. Po kilku latach pilotażu w gminach udało się nam – w koalicji z organizacjami pozarządowymi - wprowadzić to rozwiązanie do ustawy oświatowej. Te nasze alternatywne formy edukacji przedszkolnej w ustawie nazywają się „innymi formami wychowania przedszkolnego”. Działamy w ścisłej współpracy z rodzicami, nauczycielami, organizacjami pozarządowymi, samorządami i instytucjami pomagającymi dzieciom. Upowszechniamy nowoczesne rozwiązania pedagogiczne i wysokie standardy edukacyjne.

Chcemy zróżnicować w Polsce ofertę edukacyjno-rozwojową dla małych dzieci. Rozpoczęliśmy upowszechnianie w Polsce Grup Zabawowych – zajęć dla dzieci od 6. miesiąca życia do 3 lat i ich rodziców. Ale nasze dalekosiężne marzenie to doprowadzenie do państwowej subwencji na edukację przedszkolną. To jedyna możliwość szybkiego dogonienia Europy i wyrównania szans edukacyjnych dzieci, zwłaszcza z terenów wiejskich.

W Europie Zachodniej średnio aż osiemdziesiąt procent dzieci uczęszcza do przedszkola. W Polsce ten wskaźnik jest jednym z najniższych w Europie i wynosi zaledwie pięćdziesiąt procent. Wszystkie nasze działania skoncentrowane są więc po pierwsze na umożliwieniu dzieciom i ich rodzicom korzystania z placówek przedszkolnych, po drugie na uświadomieniu rodzicom, jak istotna w rozwoju człowieka jest edukacja przedszkolna.

Wykluczeniu społecznemu dzieci. Często nie mają one dobrych warunków rozwojowych, nie mają szans na dobrą szkołę, na studia, są więc dużo bardziej zagrożone wykluczeniem niż ich rówieśnicy z zagranicy. Poza tym jesteśmy przeciwko tradycyjnemu podejściu, które często wyraża się w sformułowaniu „dzieci i ryby głosu nie mają”. Otóż twierdzimy, że dzieci mają głos, mają swój rozum i należy traktować je jako pełnoprawnych obywateli.

Dzieci, które z różnych przyczyn zostały pozbawione szans na edukację, a przez to na rozwój, będą miały dużo gorszy start w dorosłe życie. Nie dotyczy to jedynie kwestii związanych z dalszą edukacją i życiem zawodowym. W wieku przedszkolnym dzieci uczą się także interakcji i zasad współżycia z innymi rówieśnikami. To z kolei ułatwia wchodzenie w interakcje i nawiązywanie kontaktów w dorosłości.

Najważniejsza więc walka, jaką podejmujemy, jest wymierzona w deprecjonowanie dzieciństwa, jako najważniejszego, bo decydującego o całej przyszłości, okresu życia człowieka. Naszą rolą jest na tym gruncie nieustanne zwiększanie świadomości społecznej poprzez wszystkie podejmowane działania.

Nieustannie szukamy środków na prowadzenie różnego typu programów razem z gminami i organizacjami pozarządowymi. Nie przyznajemy dotacji. Pomagamy natomiast gminom i organizacjom pozarządowym w rozszerzaniu swoich działań, tak żeby obejmowali nimi także najmłodsze dzieci.

Jednym z naszych ostatnich projektów są „Grupy Zabawowe – szansa na rozwój dzieci i aktywizację rodziców”. W Unii Europejskiej takie Grupy Zabawowe są bardzo popularną edukacyjną formą wspierania umiejętności wychowawczych rodziny oraz zapobiegania wykluczeniu społecznemu. Spotkania Grup Zabawowych są doskonałą okazją do „uspołeczniania” rodzin, wychodzenia na zewnątrz i doświadczania sytuacji społecznych, zarówno dla matek i ojców, jak i dzieci. Bardzo ważnym aspektem Grupy Zabawowej jest to, że rozwija przedsiębiorczość i umiejętności społeczne dorosłych członków Grupy. Rodzice biorą odpowiedzialność za funkcjonowanie Grupy – wspólnie opracowują szczegółowe zasady pracy Grupy, program pracy z dziećmi, harmonogram zajęć, ustalają kogo chcą zaprosić do pomocy, rozdzielają odpowiedzialność za poszczególne zadania.

Grupa Zabawowa spotyka się jeden lub dwa razy w tygodniu. W zajęciach uczestniczą dzieci w wieku od sześciu miesięcy do trzech lat oraz ich rodzice. Spotkania odbywają się w bezpiecznym, odpowiednio zaaranżowanym miejscu (np. świetlicy, domu kultury, ośrodku przedszkolnym). Animator pomaga w zorganizowaniu pracy grupy oraz czuwa nad przebiegiem spotkań.

Do projektu zaprosiliśmy piętnaście gmin wiejskich – z każdej gminy przeszkolimy po dwóch animatorów, którzy poprowadzą Grupy Zabawowe. Przez cztery miesiące będziemy finansować zajęcia dla dzieci, tak, żeby gminy mogły się przygotować do samodzielnego finansowania w przyszłym roku. Jesteśmy zaskoczeni zainteresowaniem gmin tym projektem. Liczba zgłoszeń już teraz przekroczyła zakładany limit, co zmusiło nas do zamknięcia rekrutacji przed planowanym terminem nadsyłania zgłoszeń!

Brak doświadczeń oraz przekonania, że partnerstwo, współpraca i pomaganie sobie nawzajem może przynosić kolosalne korzyści. Nie ma w Polsce tradycji i zwyczaju robienia pewnych rzeczy wspólnie. Mamy niemiłe doświadczenia z kilkoma organizacjami, które zaprosiły nas do wspólnej realizacji projektów , a potem traktowały nas jak podwykonawców, nie jak partnerów. Nie chciały współpracy, nie chciały dzielić się informacjami, nie interesowały się naszymi doświadczeniami. To jest duża trudność, zwłaszcza gdy w grę wchodzą duże pieniądze i odpowiedzialność, która ciąży przecież na każdej ze stron.

W tym roku rozpoczynamy prace nad raportem o barierach w dostępie do równych szans edukacyjnych. Przygotowujemy go we współpracy z ekspertami akademickimi i praktykami. Chcemy, żeby raport pokazać, jakie konkretne przeszkody sprawiają, że nie wszystkie dzieci w Polsce mają taki sam dostęp do edukacji. To nie będzie klasyczny raport akademicki. Chcemy go oprzeć na doświadczeniach różnych środowisk i różnych grup zawodowych, które pracują z małymi dziećmi. Chcemy szukać konkretnych barier, które mogą być do przeskoczenia dzięki dobrej współpracy organizacji pozarządowych i lokalnych samorządów.