dzialaj

Gdy myślimy o przestrzeni sprzyjającej nabywaniu doświadczeń społecznikowskich, to obok rodziny i szkoły, właśnie parafia lub stowarzyszenie religijne wydają się naturalnym miejscem kształtowania postaw prospołecznych i gotowości do obywatelskiego zaangażowania. Z badań sondażowych (między innymi z ostatniego raportu CBOS) na temat zaangażowania Polaków wynika, że deklarowany poziom zaufania społecznego, gotowość do udzielania pomocy innym i poczucie wpływu na sprawy publiczne są największe u respondentów szczególnie zaangażowanych w praktyki religijne.

Z drugiej strony, istnieją argumenty na rzecz tezy, że organizacje religijne generują zaufanie społeczne, ale jest to zaufanie "gęste", czyli ograniczone do kręgu własnej grupy, nie są zaś zdolne do generowania zaufania "abstrakcyjnego", nieodzownego w nowoczesnym społeczeństwie, spluralizowanym i zróżnicowanym instytucjonalnie. W tymże ujęciu organizacji kościelnych - jako struktur "korporacyjnych" - nie można traktować jako elementu społeczeństwa obywatelskiego. Cechuje je znaczne przywiązanie do hierarchii, paternalizm i selektywna zdolność do kooperacji. Można podać konkretne przykłady ruchów i organizacji, które mają trudności z przestrzeganiem standardów działania obowiązujących w instytucjach społeczeństwa obywatelskiego.

Podczas naszego spotkania będziemy starali się przybliżyć do odpowiedzi na kilka pytań  dotyczących obywatelskiego charakteru stowarzyszeń i organizacji katolickich.

• Czy organizacje kościelne budują kapitał społeczny (więzi, sieci samopomocy, postawy zaangażowania) w bezpośrednim środowisku, na poziomie lokalnym?
  
• Czy polska parafia jest szczególnym miejscem nabywania doświadczeń społecznikowskich, czy też raczej miejscem pielęgnowania tradycyjnego podziału ról na aktywnego pasterza i biernych, nie znajdujących miejsca dla siebie parafian?
  
• Czy istnieją w obrębie Kościoła takie formy mobilizacji, które nie mieszczą się w ramach społeczeństwa obywatelskiego? (casus Ruchu Radia Maryja)
  
• Czy ruchy i organizacje religijne powinny mieć dostęp do funduszy i sponsorów na identycznych prawach  jak inne organizacje społeczeństwa obywatelskiego? 
  
• Czy w związku z tym powinny w nich obowiązywać identyczne standardy działań i procedury kontroli jak w przypadku zwykłych NGOs?
  
• Na ile programy duszpasterskie realizują posoborową, wspólnotową wizję Kościoła, opartego na aktywności świeckich i wychowaniu ich w trosce dobro publiczne?

Naszymi gośćmi będą przedstawiciele organizacji i stowarzyszeń katolickich, duszpasterze oraz świeccy katolicy w szczególny sposób zaangażowani w życie publiczne. Być może uda nam się wspólnie podjąć jeszcze jedno pytanie, stanowiące przymiarkę do swoistych "rekolekcji dla III sektora": czy ważne jest dla nas, z jakich źródeł czerpiemy założycielskie wartości i wzory działania? Jakie miejsce pośród tych różnorodnych źródeł etosu organizacji pozarządowych zajmują tradycje związane z działaniem w organizacjach religijnych, kierujących się społeczną nauką Kościoła?

Wszystkich chętnych zapraszamy tradycyjnie w czwartek 21 października o 17.00 2004 na ul. Szpitalną 5/5 w Warszawie.

Zapraszamy!

Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego
Stowarzyszenie na rzecz Forum Inicjatyw Pozarządowych
Federacja Centrum Szpitalna
Stowarzyszenie Dialog Społeczny
Portal www.ngo.pl - patron medialny

Więcej informacji można uzyskać pisząc na adres: .